Wegetarianizm to nie przelewki
Autorem artykułu jest Dawid SoleckiTo miało być proste. Wystarczyło nie jeść mięsa i tyle. Wystarczyło zamienić sklep mięsny na warzywniak, pasztet drobiowy na sojowy; na babcinych obiadach nauczyć się mówić „dziękuję, już jadłem”.
Trzeba było tylko przetrwać jakieś małe piekło w domu i próby ratowania z sekty; znieczulić się na nagły przyrost tkanki lekarskiej w najbliższym otoczeniu, orzekającej codziennie twój przyszły brak dzieci, połamane kości i przedwczesny zgon. Po tych sprawdzianach miało już być z górki, miał być raj owocowy, słodki melanż z suszonymi daktylami.
Z czasem rodzina się trochę przyzwyczaiła i ukradkiem zaczęła podjadać nasze zapasy. Ksiądz proboszcz nawet dał się udobruchać jakimś obiadem i przestał się pytać, kiedy w końcu przestaniemy pościć. My nauczyliśmy się szatkować kapustę i zawijać pierogi. Wszystko zdawało się wskazywać na nasz
