Botoks bez tajemnic
Botoks
sposobem na zatrzymanie czasu? Toksyna botulinowa, znana w dzisiejszych czasach
jako botoks jest jedną z najsilniejszych, istniejących trucizn.
Skład chemiczny toksyny botulinowej, zwanej popularnie jadem kiełbasianym stanowi kilka różnych rodzajów białek. Toksyczne działanie toksyny botulinowej polega na trwałym wytworzeniu połączenia z płytką nerwowo-mięśniową i porażeniu skurczu mięśnia.
Właśnie to działanie toksyny botulinowej, znanej współcześnie jako botoks jest w dzisiejszych czasach szeroko wykorzystywane w medycynie estetycznej. Niewielkie dawki botoksu, wstrzyknięte w odpowiednią tkankę mięśniową nieznacznie ja paraliżują, powodując zahamowanie procesu tworzenia się zmarszczek oraz bruzd. Działanie dobrze zastosowanego botoksu powinno być precyzyjne, miejscowe. Toksyna botulinowa nie powinna zmieniać mimiki twarzy, a lekkiemu paraliżowi powinny być poddane te miejsca, w które zrobiona została iniekcja.
Początki stosowania botoksu w medycynie estetycznej to lata 90-te XX wieku. Intensywne badania nad wpływem jadu kiełbasianego na organizm człowieka podjęto w XIX w. Z tego okresu podchodzą także pierwsze, udokumentowane przypadki śmierci wskutek zatrucia jadem kiełbasianym.
Wykorzystywana w dzisiejszych czasach w medycynie estetycznej toksyna botulinowa jest całkowicie bezpieczna. Zostaje ona wstępnie oczyszczona, a następnie jest stosowana w znacznym rozcieńczeniu. Najczęściej botoks stosowany jest w obrębie czoła, brwi, zewnętrznego kąta oka. Efekt utrzymuje się od 5 do 6 miesięcy w zależności od indywidualnych tendencji. Zabiegom z użyciem toksyny botulinowej nie należy poddawać się częściej niż 2-3 razy w roku..
--
Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.
